आयुष्याची समीकरणे

सोडवत आहे एकरेषीय समीकरणे
प्रतलावरती मांडुनी सुखदु:खाचे अक्ष
स्थापिला बिंदू स्वःतचा
सोबतिला जरी असतिल अनेक

                                         बिंदूमधील अंतरे नात्याची
                                         काही जवळ तर काही दूरची
                                         निघाल्या रेषा कापण्यास ही अंतरे
                                         सुखदु:खाच्या अक्षांना छेदती

गवसतील तेव्हा रेषांना
कधी कोन काटकोन त्रिकोण
आणि बदलून जाईल नशीब
मिळेल जेव्हा नवी दिशा नवा दृष्टीकोन

                                        बदलत्या नशीबासोबत बिंदूही सरकत आहे
                                        कधी पुढे-मागे कधी वरती-खालती
                                       असेच करता करता सुटतील समीकरणे
                                       उरतील हाती सुखदु:खाच्या किंमती...

यशवंत....

चुकीचे हिशेब

मी मांडले हिशेब नेहमी
ते सारे चुकीचे होते

ढाळले अश्रु ज्यांसमोर
त्यांना हे नेहमीचे होते

सोसले घाव सारे ते तर
माझ्या ओळखीचे होते

ना कळले सागर जे
तळ तयांचे खोलीचे होते

आर्त स्वर माझे हे
कधीतरी तुझ्या अंगणीचे होते

दुख कधी ना कळले कुणाला
कारण सारे हे माझ्या मनीचे होते

यशवंत 

एक स्वप्न आहे

 एक स्वप्न आहे
तुला खळखळून हसताना पाहणार
तुझ्या डोळ्यातील आनंदाश्रू
बनून गालावर वाहणार

एक स्वप्न आहे
तुला हळुवार कवेत घेणार
सोबतीने तुझ्या मला
प्रीतीत चिंब भिजवणार

एक स्वप्न आहे
तुझ्या भविष्यात हरवणार
तू दूर असताना मात्र 
आयुष्य शून्य जाणवणार 

एक स्वप्न आहे
तूच सार जीवन बनून
संगतीने तुझ्या जगणार

तुझ्याच डोळ्यांनी स्वप्न पाहणारं 

एक स्वप्न आहे ......

यशवंत
 

आपण

एकमेकांचा निरोप घेताना लपवले ते भाव आपण
दूर जाताना पुन्हा एकदा जवळ आलो तेच  आपण

दाटले मनी जरी गालांवर ना ओघळले
आसवांमध्ये भिजून झालो चिंब ते आपण

आठवणीना दूर लोटुनी पाहतोय भविष्याची स्वप्न
तरीही भूतकाळामध्ये रेगांळूनी अडकलो ते आपण

उष्ण श्वासांनी भरलेले कुठे गेले सारे ते क्षण 
गुंतलेल्या श्वासांमधुनी वेगळे झालो ते आपण

वेगळ्या वाटांनी  जरी आज चालतोय हे जीवन
हरवलं  ते नात शोधतोय तेच ते आपण  
 
यशवंत 

तू

तळपत्या आयुष्यात तुझीच रे कमी होती
चातकाप्रमाने मी तुझीच वाट पहिली होती

कस रे तुला सांगू कस समझाऊ
तुझ्याविना मनाची काहिली झाली होती

तू काही क्षणापुरता येउन गेलास पण
चिंब भिजायची  इच्छा अपुरी राहिली होती

मागे  उरली रिती ओंजळ अन
स्वप्ने सुद्धा अश्रुंमध्ये वाहिली होती

यशवंत

अनमोल प्रीत

सोडू नकोस साथ
जर मांडलास डाव
कवडीमोल जीनं तुझ्याविना
नसे काही भाव

प्रीतीची फुले आता
मनी पुन्हा जपलीत
सुखाची स्वप्ने सारी
भविष्यामध्ये लपलीत

जखमांवर तुझी फुंकर
ना वेदनेची बात
साथ जरी दिली आता
नको सोडूस हा हात

सैरभैर झालेल्या वाटांवर
गवसलं हे अतुट नातं
तुझी माझी अनमोल प्रीत
अन प्रीतीत बहरलेली हरं एक रात

यशवंत

भूतकाळ

भूतकाळाला कितीही विसरा
तो तुमच्या समोर येणार
आठवणीना कितीही मागे ठेवा
त्या तुम्हाला भूतकाळात नेणार

यशवंत